انواع سفارش در ترید؛ برنامهٔ هفت‌روزه از لانگ تا لیمیت

روی نمودار دو دکمه است، آبی و قرمز، و بینشان کادری برای حجم. تازه‌کار فکر می‌کند ماجرا همین است، تا روزی که بخواهد پایین‌تر از قیمتِ فعلی بخرد یا صبر کند تا قیمت به سطحی برسد و بعد وارد شود. آن‌جاست که انواع سفارش در ترید پیدا می‌شود. این برنامهٔ هفت‌روزه، با تمرین‌های کوتاه روی حساب دمو (Demo Account)، واژه‌ها را یکی‌یکی جا می‌اندازد: هر روز یک هدف، یک تمرین و یک معیار.

انواع سفارش در ترید: هفت روز در یک نگاه

1. لانگ (Long) و شورت (Short): دو جهتی که هر سفارش می‌تواند داشته باشد.
2. دو قیمتِ خرید و فروش و فاصلهٔ بینشان، یعنی اسپرد (Spread).
3. سفارش بازار (Market Order): ورود با قیمتِ لحظه.
4. سفارش لیمیت (Limit Order): خرید پایین‌تر یا فروش بالاتر از قیمتِ فعلی.
5. سفارش استاپ (Stop Order): ورود وقتی قیمت به سطحِ تو برسد.
6. حد ضرر (Stop Loss) و حد سود (Take Profit) روی هر سفارش.
7. مرور، ساعتِ کاریِ بازارها و برنامهٔ هفتهٔ بعد.

روز ۱: لانگ و شورت، یعنی خرید و فروش

هدف: هر سفارش را از روی جهتش بخوانی: لانگ است یا شورت.

تمرین (۱۵ تا ۲۰ دقیقه): فهرستِ معامله‌های بازِ حساب دمو را باز کن. اگر خالی بود، با کمترین حجم یک سفارشِ آزمایشی بزن. برای هر ردیف سه چیز را بلند بخوان: لانگ است یا شورت، حجمش چقدر است و سود و زیانِ لحظه‌ایش چه رنگی دارد.

معیار موفقیت: هر ردیف را در یک جمله توضیح بدهی: جهت، حجم و وضعیتِ سود و زیان.

لانگ یعنی خرید و شورت یعنی فروش. در فارکس همین دو را بای (Buy) و سل (Sell) هم می‌گویند، پس «سل» همان شورت است با اسمی دیگر. بازار هم دوطرفه است: همیشه خریداری هست و فروشنده‌ای، و هر دو سمت به رویِ تو باز است.

هر ردیفِ فهرست مثل شناسنامهٔ یک پوزیشن (Position) است. در پنل فیوچرز (Futures) یک صرافی، کنار نامِ نماد صراحتاً لانگ یا شورت نوشته شده است. بقیهٔ ستون‌ها همان چیزهایی را می‌گویند که باید بدانی: سود و زیانِ لحظه‌ای، قیمتِ فعلیِ بازار، حجمِ معامله، قیمتی که در آن لیکویید (Liquidation) می‌شوی، و جای حد سود و حد ضرر.

رنگ‌ها هم کمک می‌کنند. در تاریخچهٔ معامله‌ها سود سبز است و زیان قرمز، چه معامله لانگ بوده باشد چه شورت. کارمزدِ هر معامله هم جدا و با عددی منفی ثبت می‌شود.

جهت را روی نمودار هم می‌شود دید. ابزارهای لانگ‌پوزیشن و شورت‌پوزیشنِ تریدینگ‌ویو همین دو سمت را رسم می‌کنند، و لانگ رو به بالاست. روز ۶ سراغشان می‌رویم.

روز ۲: دو قیمت و فاصله‌ای که اسپرد نام دارد

هدف: بفهمی چرا کنار هر نماد دو قیمت هست و فاصلهٔ بینشان چه نام دارد.

تمرین (۱۵ تا ۲۰ دقیقه): در تنظیماتِ نمودارِ پلتفرم گزینهٔ نمایشِ اسپرد را روشن کن. سه نمادِ مختلف را باز کن و برای هر کدام دو قیمتِ خرید و فروش و فاصلهٔ بینشان را در دفترچه یادداشت کن.

معیار موفقیت: بتوانی در یک جمله بگویی اسپرد چیست و روی نمودارِ خودت کجا دیده می‌شود.

کنار هر نماد در پلتفرم دو قیمت می‌نشیند، یکی برای خرید و یکی برای فروش. شبیهِ تابلوی ارزِ یک صرافی است: دو عدد کنار هم، با فاصله‌ای بینشان. اسپرد چیست؟ همین فاصله، یعنی فاصلهٔ قیمتِ خریداران با فروشندگان. در یک مثالِ فرضی برای آموزش، این فاصله می‌تواند ۲۵ سنت باشد.

این فاصله را روی خودِ نمودار هم می‌شود دید. در نسخهٔ ویندوز، در پنجرهٔ ویژگی‌های نمودار گزینه‌ای هست که اسپرد را نشان می‌دهد؛ در موبایل هم در تنظیماتِ نمودار گزینهٔ نمایشِ فاصلهٔ اسپرد پیدا می‌شود. هرکدام را که پلتفرمت دارد روشن کن تا عدد جلوی چشمت باشد.

این دو قیمت را با دو قیمتِ دیگر قاطی نکن. در فهرست معامله‌ها قیمتِ ورود هم هست، یعنی قیمتی که روی آن وارد شده‌ای، و قیمتِ فعلیِ بازار.

روز ۳: سفارش بازار، یعنی همین حالا

هدف: یک معامله را با قیمتِ لحظه باز کنی، در فهرست پیدایش کنی و ببندی.

تمرین (۱۵ تا ۲۰ دقیقه): در حساب دمو کمترین حجم را انتخاب کن و با دکمهٔ آبی یک سفارشِ خرید بزن. ردیفش را در تبِ ترید پیدا کن و بالانس (Balance) و ایکویتی (Equity) را بخوان. بعد با ضربدرِ آخرِ ردیف ببندش و ردش را در تاریخچه ببین.

معیار موفقیت: از زدنِ دکمه تا دیدنِ ردیفِ بسته‌شده در تاریخچه، مسیر را بدونِ راهنما بروی.

سفارش بازار یعنی ورود با قیمتی که الان روی صفحه است. وقتی می‌گویند «مارکت وارد می‌شوم»، معنایش این است. در برگهٔ سفارشِ یک صرافی هم گزینهٔ مارکت کنار لیمیت نشسته و همین را می‌گوید.

پنلِ سفارش همان دو دکمهٔ ابتدای مقاله است، آبیِ خرید و قرمزِ فروش، با کادرِ حجم در وسطشان. کمترین حجمِ این پلتفرم یک‌صدم لات (Lot) است. بارِ اول از تو می‌خواهد قوانین را بپذیری و دسترسی بدهی؛ از آن به بعد یک کلیک کافی است.

معامله که باز شد، ردیفش در تبِ ترید می‌نشیند و بالای همان تب بالانس و ایکویتی را می‌بینی. بالانس پولِ حساب است و ایکویتی بالانس به‌علاوهٔ سود یا زیانِ لحظه‌ای؛ یعنی عددی که اگر الان ببندی، بالانس می‌شود. مارجین (Margin) هم پولی است که در معامله درگیر شده. در یک مثالِ فرضی برای آموزش، از حسابی ۱٬۰۰۰ دلاری که با یک‌صدم لات وارد شده، ۸۰ دلار درگیر است.

اگر معاملهٔ دومی هم باز کنی، پلتفرم جمعِ کلِ سود و زیان را نشان می‌دهد. ضربدرِ آخرِ هر ردیف همان معامله را می‌بندد و ردش در تاریخچه می‌ماند. در موبایل هم راه این است: کنار آیکنِ ساعت‌مانند دکمهٔ خرید و فروش هست و حجم وسطشان.

روز ۴: لیمیت، یعنی سفارشِ سرِ قرار

هدف: سفارشی بگذاری که فقط وقتی قیمت به سطحِ دلخواهت رسید باز شود.

تمرین (۱۵ تا ۲۰ دقیقه): سطحی را روی نمودار انتخاب کن که پایین‌تر از قیمتِ فعلی است و یک بای لیمیت بگذار؛ حد ضرر و حد سودش را هم تعیین کن. سفارش را در فهرست پیدا کن، یکی از عددهایش را ویرایش کن و در پایان پاکش کن.

معیار موفقیت: پیش از تأییدِ سفارش بگویی اگر قیمت هرگز به سطحِ تو نرسد چه می‌شود: هیچ معامله‌ای باز نمی‌شود.

سفارش معلق (Pending Order) یعنی قرارِ قیمتی: سطحی را مشخص می‌کنی و پلتفرم منتظر می‌ماند تا قیمت به آن برخورد کند و سفارش فعال شود. ساده‌ترین نوعش سفارش لیمیت است؛ قیمت که به سطح رسید، وارد معامله می‌شوی.

نامِ سفارش را جای خطش نسبت به قیمتِ فعلی می‌سازد. خطی که بالای قیمت بنشیند سل لیمیت است، یعنی فروش در قیمتی بالاتر؛ خطی که پایین قیمت بنشیند بای لیمیت. یک قاعدهٔ کوتاه به خاطر بسپار: بای لیمیت همیشه زیرِ قیمتِ فعلی است. خط را اگر بالا ببری، دیگر خرید نیست و به سل تبدیل می‌شود.

در ویندوز روی همان سطحی که می‌خواهی راست‌کلیک می‌کنی و پلتفرم، بسته به بالا یا پایین بودنش، سل لیمیت یا بای لیمیت را جلویت می‌گذارد. در موبایل آیکنِ ساعت‌مانند را می‌زنی؛ خطی روی نمودار می‌افتد و آن را بالا یا پایین می‌بری. حد سود و حد ضرر را هم همان‌جا با کشیدنِ خط می‌گذاری.

در موبایل بعد از تعیینِ این دو، فلشِ آبی را بزن. پلتفرم می‌پرسد مطمئنی؟ و با «بله» سفارش کاشته می‌شود. از آن به بعد در تبِ ترید پیداست و تا رسیدنِ قیمت منتظر می‌ماند. مدادِ کنارش ویرایش است و هر عددی را می‌توانی دستی عوض کنی. حذفش هم با کشیدن و تأییدِ بعدی انجام می‌شود، و در ویندوز از همان فهرست پاک می‌شود.

روز ۵: استاپ، سفارشی که اسمش گول می‌زند

هدف: بای استاپ و سل استاپ را از لیمیت‌ها جدا کنی و استاپِ سفارش را با حد ضرر اشتباه نگیری.

تمرین (۱۵ تا ۲۰ دقیقه): در پنجرهٔ سفارش جدید (New Order) نوعِ سفارش را روی استاپ بگذار. یک بای استاپ بالای قیمتِ فعلی و یک سل استاپ پایین آن ثبت کن، برای هر دو حد ضرر و حد سود بگذار و ببین هر کدام در فهرست با چه نامی ثبت شده.

معیار موفقیت: برای هر چهار نامِ بای لیمیت، سل لیمیت، بای استاپ و سل استاپ بگویی خطش بالای قیمت است یا پایین آن و چه وقت فعال می‌شود.

پنجرهٔ سفارش جدید سه نوع را جلویت می‌گذارد: لیمیت، استاپ و استاپ‌لیمیت. نوعِ سوم را فعلاً کنار بگذار؛ این هفته فقط دو نوعِ اول را تمرین می‌کنیم.

بای استاپ یعنی قیمتِ فعلی پایین‌تر از سطحِ توست، ولی به پلتفرم می‌گویی اگر قیمت به آن سطح رسید، برایم معاملهٔ خرید باز کن. سل استاپ قرینهٔ آن است: قیمت که تا سطحِ پایینِ تو ریخت، معاملهٔ فروش باز می‌شود. چهار نام را کنار هم بگذار:

• بای لیمیت: خط زیرِ قیمتِ فعلی؛ خرید.
• سل لیمیت: خط بالای قیمتِ فعلی؛ فروش.
• بای استاپ: خط بالای قیمتِ فعلی؛ خرید.
• سل استاپ: خط زیرِ قیمتِ فعلی؛ فروش.

لیمیت‌ها خرید پایین‌تر یا فروش بالاتر از قیمتِ فعلی‌اند؛ استاپ‌ها برعکس، و کاربردِ زیادی دارند.

کلمهٔ «استاپ» دو جا می‌آید. استاپِ «بای استاپ» نامِ یک سفارشِ ورود است، یعنی قرارِ باز شدنِ معامله. حد ضرر ابزارِ خروج است و بعد از باز شدنِ معامله کار می‌کند. یکی در را باز می‌کند و دیگری آن را می‌بندد؛ اسمشان شبیه است، ولی کارشان فرق دارد.

روز ۶: حد سود و حد ضرر، همراهِ هر سفارش

هدف: برای هر سفارش، چه بازار و چه معلق، جای حد ضرر و حد سود را بدانی و بگذاری.

تمرین (۱۵ تا ۲۰ دقیقه): یکی از سفارش‌های روز ۳ یا ۴ را باز کن. فلشِ کنار خطِ معامله را بکش و هر دو حد را بگذار، بعد روی خط دو بار کلیک کن و همین عددها را دستی بنویس. با ابزارِ اندازه‌گیریِ نمودار فاصلهٔ حد ضرر تا ورود را بر حسب پیپ (Pip) و تعداد کندل (Candlestick) بخوان.

معیار موفقیت: برای یک خرید و یک فروش بگویی حد سود بالای ورود است یا پایین آن، و فاصلهٔ حد ضرر را در یک جمله بگویی.

در معاملهٔ خرید، کشیدنِ فلش به بالا حد سود می‌گذارد و کشیدن به پایین حد ضرر. در معاملهٔ فروش برعکس است: بالا حد ضرر و پایین حد سود. اگر عددِ دقیق می‌خواهی، دو بار کلیک روی معامله پنجره‌ای باز می‌کند که عددها را در آن تایپ می‌کنی. هر کدام را که قیمت لمس کند، معامله بسته می‌شود.

سفارشِ معلق هم همین دو را می‌خواهد، فقط پیش از ثبت: در موبایل ابتدا حد ضرر و حد سود را می‌گذاری و بعد با فلشِ آبی سفارش را تأیید می‌کنی.

یک نمونه برای تمرین: ورود با بسته‌شدنِ کندل. ابزارِ لانگ‌پوزیشن را روی بسته‌شدنِ همان کندل می‌گذاری، حد ضرر را زیرِ پایین‌ترین کف می‌بری و هدف را آن‌قدر بالا می‌کشی که نسبت ریسک به ریوارد (Risk/Reward Ratio) یک‌ونیم شود. این فقط یک نمونهٔ آموزشی است؛ تصمیمِ ورود و جای دقیقِ حد ضرر با خودِ توست.

هر جا که حد ضرر را بگذاری، سقفِ ریسکِ هر معامله ۱ تا ۲ درصد سرمایه است؛ این قاعدهٔ مدیریت سرمایه (Money Management) است. حجم را از روی همین سقف و فاصلهٔ حد ضرر حساب می‌کنند. شیوهٔ حسابش در مدیریت سرمایه در ترید آمده و جای حد ضرر در استاپ لاس چیست.

روز ۷: مرور، و جای درستِ تمرین

هدف: کلِ زنجیره را یک‌جا ببینی و برنامهٔ هفتهٔ بعد را بنویسی.

تمرین (۱۵ تا ۲۰ دقیقه): یک نماد انتخاب کن و برای هر سه نوعِ بازار، لیمیت و استاپ یک سفارشِ آزمایشی در حساب دمو بگذار؛ روی هر سه حد ضرر و حد سود بگیر. آخر روز تاریخچه و فهرست را باز کن و ببین کدام سفارش‌ها فعال شده‌اند و کدام هنوز منتظرند.

معیار موفقیت: برای هر سفارش شش پرسش را بدونِ راهنما جواب بدهی. جهتش چیست؟ قیمتش چند است؟ الان باز می‌شود یا سرِ قرار؟ خطش بالای قیمت است یا پایین؟ حد ضرر و حد سودش کجاست؟ ردش در تاریخچه چه می‌گوید؟

همهٔ انواع سفارش در ترید روی شش پرسش سوارند و این هفته هر کدام را یک بار تمرین کردی. اول جهت: لانگ و شورت. بعد قیمت: دو قیمت و اسپرد. بعد زمانِ اجرا: بازار یا معلق. بعد جای سفارش: لیمیت یا استاپ. بعد حفاظت: حد ضرر و حد سود. و آخر ثبت: تاریخچه. سفارشی که به هر شش جواب داده باشد، سفارشی است که می‌دانی چه می‌کند.

جای تمرین هم مهم است. فارکس آخر هفته‌ها تعطیل است، اما کریپتو ۲۴ ساعته کار می‌کند و آخر هفته‌ها هم باز است؛ نهادِ مرکزی‌ای ندارد که بازار را ببندد. اگر در روزِ تعطیلِ فارکس می‌خواهی تمرین کنی و پلتفرمت نمادِ کریپتو دارد، همان را باز کن و همین سفارش‌ها را روی آن بگذار. فقط یادت باشد نوسانِ کریپتو شدید است؛ مقایسهٔ دو بازار در فارکس یا کریپتو آمده است.

قاعدهٔ شروع همین مسیر است: بک‌تست (Backtest)، بعد پنجاه معاملهٔ سودده در دمو، و بعد حساب واقعی با یک‌دهمِ سرمایه. برای مرحلهٔ تمرینِ دمو، مقالهٔ انضباط در ترید هم راهنمای خوبی است. وقتی دکمه‌ها عادی شد، نوبتِ روشِ معاملاتی است؛ درس‌ها در هابِ استراتژی‌ها هست.

ویدیوهای مرتبط

آموزش کار با پلتفرم معاملاتی روی موبایل؛ آیفون و اندروید

فارکس یا کریپتو؛ کدام بازار برای تو مناسب‌تر است؟

پرسش‌های متداول

لانگ و شورت دقیقاً چه فرقی دارند؟

لانگ یعنی خرید و شورت یعنی فروش. در فارکس این دو را بای و سل هم می‌گویند؛ سل همان شورت است. در معاملهٔ خرید حد سود بالای قیمتِ ورود و حد ضرر پایین آن است و در معاملهٔ فروش برعکس.

سفارش بازار با سفارش معلق چه فرقی دارد؟

سفارش بازار با قیمتِ لحظه باز می‌شود. سفارش معلق سطحی را از پیش مشخص می‌کند و تا رسیدنِ قیمت به آن در فهرست منتظر می‌ماند؛ تا آن موقع می‌شود ویرایشش کرد یا پاکش کرد.

بای لیمیت با بای استاپ چه فرقی دارند؟

هر دو سفارشِ خریدند، ولی سطحشان نسبت به قیمتِ فعلی فرق دارد. بای لیمیت همیشه پایین‌تر از قیمتِ فعلی می‌نشیند. بای استاپ بالاتر از قیمتِ فعلی است و وقتی قیمت به آن رسید، معاملهٔ خرید باز می‌کند.

اسپرد چیست؟

فاصلهٔ قیمتِ خریداران با فروشندگان؛ یعنی فاصلهٔ بین دو قیمتی که کنار هر نماد نوشته می‌شود. پلتفرم می‌تواند آن را روی نمودار نشان بدهد.

کمترین حجم سفارش چقدر است؟

در پلتفرمی که این تمرین‌ها روی آن انجام می‌شود، کمترین حجم یک‌صدم لات (۰٫۰۱) است. حجم را با سقفِ ریسکِ ۱ تا ۲ درصد سرمایه هماهنگ کن.